A więc używasz Arch Linux.
To już mówi wiele.
Mówi, że jesteś odważny, ciekawy świata i prawdopodobnie należysz do osób, które czytają logi instalacji tak, jak inni czytają menu w restauracji.
Teraz chcesz zainstalować yay — jeden z najpopularniejszych pomocników AUR dla Arch Linux.
Świetny wybór.
pacman jest doskonały do oficjalnych repozytoriów, ale czasem potrzebujesz czegoś z AUR, znanego również jako:
“To magiczne miejsce, gdzie pakiet, którego potrzebujesz, istnieje, ale twoje poczucie bezpieczeństwa staje się sprawą dyskusyjną.”
Zainstalujmy yay poprawnie.
Czym jest yay?
yay to pomocnik AUR.
Mówiąc prosto, pomaga instalować pakiety z Arch User Repository bez ręcznego klonowania repozytoriów, sprawdzania plików PKGBUILD i zadawania sobie pytania co pięć minut, czy na pewno dobrze wybrałeś w życiu.
Dzięki yay możesz instalować pakiety AUR tak:
yay -S nazwa-pakietu
Możesz też zaktualizować cały system, łącznie z pakietami AUR:
yay -Syu
Pięknie.
Ryzykownie? Czasami.
Przydatne? Absolutnie.
Bardzo Arch? Boleśnie.
Zanim zaczniemy
Przed instalacją yay upewnij się, że system jest aktualny.
To Arch Linux.
Jeśli nie aktualizujesz systemu, on może zapamiętać tę zdradę.
sudo pacman -Syu
Pozwól mu zakończyć pracę.
Jeśli zada pytania, przeczytaj je uważnie.
Nie wciskaj po prostu Entera, jakbyś przewijał reklamę na YouTube.
Krok 1: Zainstaluj wymagane pakiety
Aby zbudować yay, potrzebujesz git oraz base-devel.
Zainstaluj je poleceniem:
sudo pacman -S --needed git base-devel
Co robią te pakiety?
gitpozwala sklonować repozytoriumyay.base-develdaje narzędzia potrzebne do budowania pakietów ze źródeł.--neededmówipacman, żeby nie instalował ponownie rzeczy, które już masz.
Bardzo uprzejmie.
Bardzo cywilizowanie.
Aż podejrzanie.
Krok 2: Sklonuj repozytorium yay
Teraz sklonuj oficjalny pakiet yay z AUR:
git clone https://aur.archlinux.org/yay.git
To utworzy folder o nazwie yay.
Wejdź do niego:
cd yay
W tym momencie znajdujesz się w katalogu budowania pakietu.
Nie panikuj.
To normalne zachowanie Archa.
Krok 3: Zbuduj i zainstaluj yay
Teraz zbuduj i zainstaluj pakiet:
makepkg -si
Ważne:
Nie uruchamiaj tego polecenia z sudo.
Naprawdę.
makepkg powinno być uruchamiane jako zwykły użytkownik.
Hasło zostanie poproszone dopiero wtedy, gdy trzeba będzie zainstalować gotowy pakiet.
To jedna z tych małych zasad Archa, które wyglądają jak szczegół, ale istnieją dlatego, że ktoś, gdzieś, kiedyś miał bardzo zły dzień.
To polecenie:
- pobierze potrzebne pliki źródłowe,
- zbuduje pakiet,
- zainstaluje go za pomocą
pacman.
Jeśli wszystko poszło dobrze, gratulacje.
Masz teraz yay.
Twój system jest trochę potężniejszy.
Twoja odpowiedzialność wzrosła.
Twój terminal zyskał nowe możliwości dramatyczne.
Krok 4: Sprawdź, czy yay działa
Sprawdź, czy yay został zainstalowany:
yay --version
Jeśli widzisz numer wersji, wszystko działa.
Możesz też uruchomić:
yay
Uruchomienie yay bez argumentów zwykle rozpoczyna interaktywny proces wyszukiwania lub aktualizacji.
To trochę jak powiedzieć:
“Cześć Arch, zaskocz mnie.”
I czasami Arch naprawdę to robi.
Aktualizacja systemu za pomocą yay
Po zainstalowaniu yay możesz aktualizować zarówno pakiety z oficjalnych repozytoriów, jak i pakiety AUR:
yay -Syu
To prawdopodobnie będzie polecenie, którego będziesz używać najczęściej.
Działa podobnie do:
sudo pacman -Syu
Ale dodatkowo sprawdza pakiety AUR.
Bardzo wygodne.
I bardzo zdolne do tego, żeby zmusić cię do czytania komunikatów kompilacji o 23:47, kiedy chciałeś tylko zainstalować jedną małą, niewinną rzecz.
Instalowanie pakietów AUR za pomocą yay
Aby zainstalować pakiet AUR, użyj:
yay -S nazwa-pakietu
Na przykład:
yay -S visual-studio-code-bin
yay pokaże informacje o pakiecie i zapyta o potwierdzenie.
Przeczytaj to, co pokazuje.
Tak, naprawdę przeczytaj.
AUR jest potężny, ale to nie jest magiczny ogród, w którym każdy kwiatek nadaje się do jedzenia.
Wyszukiwanie pakietów
Możesz wyszukiwać pakiety tak:
yay nazwa-pakietu
Na przykład:
yay google-chrome
To wyszuka pakiety zarówno w oficjalnych repozytoriach, jak i w AUR.
Potem możesz wybrać, co chcesz zainstalować.
To przydatne, ale uważaj.
Czasem szukasz jednego pakietu, a znajdujesz dwanaście podobnych, z nazwami, które brzmią, jakby powstały podczas awarii ekspresu do kawy.
Aktualizacja tylko yay
Jeśli chcesz przeinstalować lub zaktualizować tylko yay, możesz uruchomić:
yay -S yay
Ale normalnie nie musisz robić tego ręcznie.
Zwykła aktualizacja systemu:
yay -Syu
zaktualizuje również yay, jeśli będzie dostępna nowa wersja.
Bo tak, narzędzie do aktualizowania rzeczy aktualizuje również samo siebie.
Bardzo filozoficzne.
Bardzo linuksowe.
Sprzątanie po instalacji
Po zainstalowaniu yay możesz usunąć folder budowania, jeśli chcesz.
Najpierw wróć do katalogu domowego:
cd
Następnie usuń sklonowany folder:
rm -rf yay
Zrób to tylko wtedy, gdy masz pewność, że usuwasz właściwy folder.
To Linux.
Terminal robi dokładnie to, co mu każesz, a nie to, co miałeś emocjonalnie na myśli.
Małe ostrzeżenie o AUR
AUR to jedna z najlepszych części Arch Linux.
To również jeden z powodów, dla których użytkownicy Archa mają mocne opinie i niezwykle szybkie czytanie komunikatów w terminalu.
Zanim zainstalujesz pakiety z AUR, pamiętaj:
- pakiety AUR są utrzymywane przez użytkowników;
- nie są oficjalnymi pakietami Arch Linux;
- przed instalacją warto sprawdzić szczegóły pakietu;
- trzeba uważać na nieznane lub mało popularne pakiety.
Krótko mówiąc:
Używaj AUR.
Kochaj AUR.
Ale nie traktuj AUR jak pudełka darmowych cukierków od nieznajomego w ciemnej uliczce.
Najczęstsze komendy yay
Oto polecenia, których prawdopodobnie będziesz używać najczęściej.
Aktualizacja wszystkiego
yay -Syu
Aktualizuje oficjalne pakiety oraz pakiety AUR.
Instalacja pakietu
yay -S nazwa-pakietu
Instaluje pakiet z repozytoriów lub z AUR.
Usunięcie pakietu
yay -R nazwa-pakietu
Usuwa pakiet.
Wyszukiwanie pakietu
yay nazwa-pakietu
Wyszukuje pakiety.
Czyszczenie niepotrzebnych zależności
yay -Yc
Usuwa zależności, które nie są już potrzebne.
Używaj tego ostrożnie.
Nie ze strachem, ale ostrożnie.
Jak gorącej kawy stojącej obok laptopa.
Końcowe przemyślenia
I gotowe.
Zainstalowałeś yay na Arch Linux.
Teraz możesz instalować pakiety AUR, wygodniej aktualizować system i czuć się odrobinę potężniej za każdym razem, gdy terminal przewija tekst przez kilka sekund.
Arch Linux nie zawsze jest najłatwiejszą drogą.
Ale jest szczery.
Daje ci kontrolę, odpowiedzialność i czasami błąd kompilacji, który nauczy cię więcej, niż chciałeś wiedzieć przed obiadem.
Teraz możesz cieszyć się swoim nowym pomocnikiem AUR.
I pamiętaj:
Instalacja yay jest łatwa.
Mądre korzystanie z AUR — to dopiero prawdziwa przygoda z Archem.
