← Back to course

Pierwsze kroki z Pythonem

Pierwsze kroki z Pythonem

Witaj w Lekcji 1.

Dzisiaj zaczynamy z Pythonem.

Bez smoków.

Bez skomplikowanej teorii.

Bez tajemniczych rytuałów komputerowych ze świecami i starożytnymi klawiaturami.

Tylko ty, Python, terminal i twój pierwszy program.

Bardzo cywilizowanie.

Przynajmniej w teorii.

Python to język programowania.

To znaczy, że możesz używać go do dawania instrukcji komputerowi.

Komputer wykona te instrukcje dokładnie.

Nie emocjonalnie.

Nie kreatywnie.

Dokładnie.

To jest jednocześnie piękne i niebezpieczne.

Jeśli powiesz Pythonowi, żeby wyświetlił wiadomość, wyświetli wiadomość.

Jeśli zapomnisz ważnego znaku, Python będzie narzekał.

Jeśli napiszesz zupełnie błędny kod, Python nie powie:

Rozumiem, co miałeś na myśli emocjonalnie.

Powiedziałby raczej:

SyntaxError

Bardzo szczery.

Trochę niegrzeczny.

Ale przydatny.

Czego się nauczysz

W tej lekcji nauczysz się:

Pod koniec tej lekcji będziesz mieć swój pierwszy działający program Python.

Mały program.

Duży moment.

Bardzo Python.

Czym jest Python?

Python to język programowania znany z tego, że jest czytelny i przyjazny dla początkujących.

Prosty program Python może wyglądać tak:

print("Hello, World!")

To mówi Pythonowi:

Pokaż ten tekst na ekranie.

Bardzo proste.

Bardzo klasyczne.

Bardzo “witaj w programowaniu, zapnij pasy”.

Python jest używany do wielu rzeczy:

Python jest popularny, bo pozwala pisać użyteczne programy bez zbyt dużego hałasu składniowego.

Niektóre języki każą napisać małą powieść tylko po to, żeby wyświetlić jedno zdanie.

Python mówi:

print("Hello")

Dużo łagodniej.

Python nie jest idealny.

Żaden język nie jest idealny.

Ale Python to bardzo dobre miejsce na start.

Terminal

W tym kursie będziemy używać terminala.

Terminal pozwala pisać komendy do komputera.

Nie panikuj.

Terminal nie jest potworem.

Tylko wygląda tak, kiedy jest ciemny i miga.

Będziesz używać go do:

Terminal jest jednym z najlepszych narzędzi, jakich może nauczyć się developer.

Wygląda prosto.

Ale daje dużo mocy.

Jak mała sala kontroli.

Z mniejszą liczbą przycisków.

I większą odpowiedzialnością.

Instalacja Pythona na Arch Linux

Jeśli używasz Arch Linux, zainstaluj Pythona tak:

sudo pacman -S python python-pip

Potem sprawdź wersję:

python --version

Powinieneś zobaczyć coś w stylu:

Python 3.x.x

Dokładna wersja może być inna.

To w porządku.

Potrzebujesz Pythona 3.

Python 2 jest stary.

Bardzo stary.

Taki “dajmy mu już odpocząć” stary.

W tym kursie używamy Pythona 3.

Instalacja Pythona na Fedora

Na Fedora zainstaluj Pythona tak:

sudo dnf install python3 python3-pip

Sprawdź wersję:

python3 --version

Powinieneś zobaczyć:

Python 3.x.x

Na niektórych systemach komenda to python3.

Na innych może działać też python.

Jeśli python nie działa, spróbuj:

python3

Komputery lubią robić proste rzeczy lekko różnymi.

Żeby życie było pikantne.

Instalacja Pythona na Ubuntu

Na Ubuntu zainstaluj Pythona tak:

sudo apt update
sudo apt install python3 python3-pip

Sprawdź wersję:

python3 --version

Powinieneś zobaczyć:

Python 3.x.x

Ubuntu często używa:

python3

zamiast:

python

Więc jeśli widzisz przykłady z python, ale twój system chce python3, używaj python3.

Ten sam język.

Inna nazwa komendy.

Bardzo Linux.

Sprawdzanie wersji Pythona

Uruchom:

python --version

albo:

python3 --version

Powinieneś zobaczyć coś takiego:

Python 3.12.3

Najważniejsza część to:

Python 3

Jeśli widzisz Python 3, jesteś gotowy.

Jeśli komenda nie została znaleziona, Python nie jest poprawnie zainstalowany albo nazwa komendy jest inna.

Spróbuj:

which python

albo:

which python3

To pokazuje, gdzie Python jest zainstalowany.

Przykład:

/usr/bin/python

albo:

/usr/bin/python3

Dobrze.

Python istnieje.

Wąż się obudził.

Grzecznie.

Otwieranie interpretera Pythona

Możesz otworzyć Pythona bezpośrednio z terminala.

Uruchom:

python

albo:

python3

Powinieneś zobaczyć coś takiego:

Python 3.x.x
Type "help", "copyright", "credits" or "license" for more information.
>>>

Symbol >>> oznacza, że Python czeka na twój kod.

Spróbuj tego:

print("Hello from Python!")

Naciśnij Enter.

Powinieneś zobaczyć:

Hello from Python!

Gratulacje.

Właśnie dałeś instrukcję Pythonowi.

Python posłuchał.

Tak to się zaczyna.

Dzisiaj:

print("Hello")

Jutro:

Przez przypadek zautomatyzowałem połowę swojej pracy.

Pięknie.

Wyjście z interpretera Pythona

Aby wyjść z interpretera Pythona, wpisz:

exit()

Potem naciśnij Enter.

Albo naciśnij:

Ctrl + D

Teraz wróciłeś do normalnego terminala.

Ważna różnica:

W Pythonie piszesz kod Python:

print("Hello")

W terminalu piszesz komendy terminala:

ls
cd
python hello.py

Nie mieszaj ich.

Jeśli wpiszesz komendy terminala w Pythonie, Python będzie zdezorientowany.

Jeśli wpiszesz kod Python bezpośrednio w terminalu, terminal będzie zdezorientowany.

Wszyscy są zdezorientowani.

Nikt nie wygrywa.

Tworzenie folderu projektu

Teraz utwórzmy folder dla tej lekcji.

W terminalu uruchom:

mkdir python-course
cd python-course
mkdir lesson1
cd lesson1

Teraz sprawdź, gdzie jesteś:

pwd

Powinieneś zobaczyć ścieżkę kończącą się na:

python-course/lesson1

Dobrze.

Tutaj utworzymy nasz pierwszy plik Python.

Trzymanie plików w porządku jest ważne.

Bałagan w folderze projektu szybko zamienia się w dżunglę.

I nie tę przygodową, fajną.

Raczej tę typu “gdzie ja dałem main_final_final2.py”.

Tworzenie pierwszego pliku Python

Utwórz plik o nazwie:

hello.py

Możesz użyć dowolnego edytora kodu.

Na przykład:

code hello.py

Jeśli używasz innego edytora, otwórz plik tak, jak lubisz.

Teraz napisz ten kod:

print("Hello, World!")

Zapisz plik.

To jest twój pierwszy program Python.

Bardzo mały.

Bardzo słynny.

Bardzo tradycyjny.

Każdy programista spotyka Hello, World! w pewnym momencie.

To taka programistyczna forma uścisku dłoni.

Trochę nudna.

Ale oficjalna.

Uruchamianie pliku Python

W terminalu upewnij się, że jesteś w tym samym folderze co hello.py.

Sprawdź pliki:

ls

Powinieneś zobaczyć:

hello.py

Teraz uruchom:

python hello.py

albo:

python3 hello.py

Powinieneś zobaczyć:

Hello, World!

Świetnie.

Utworzyłeś plik.

Napisałeś kod Python.

Uruchomiłeś go.

Python przeczytał twój plik i wykonał instrukcję.

To jest programowanie.

Nie całe.

Ale drzwi są otwarte.

Co robi print()?

Funkcja print() pokazuje tekst na ekranie.

Przykład:

print("Hello, Python!")

Output:

Hello, Python!

Możesz wyświetlić więcej niż jedną linię:

print("Hello!")
print("Welcome to Python.")
print("This is my first program.")

Output:

Hello!
Welcome to Python.
This is my first program.

Python wykonuje plik od góry do dołu.

Pierwsza linia.

Druga linia.

Trzecia linia.

Jak czytanie instrukcji.

Bardzo dosłownych instrukcji.

Jeśli kod mówi, żeby wyświetlić trzy linie, Python wyświetla trzy linie.

Jeśli kod mówi coś niemożliwego, Python narzeka.

Bardzo szczera mała maszyna.

Stringi

Tekst w cudzysłowie nazywa się string.

Przykład:

"Hello"

To jest string.

Możesz używać podwójnych cudzysłowów:

print("Hello")

Albo pojedynczych:

print('Hello')

Oba działają.

Ale bądź konsekwentny.

Nie zaczynaj jednym rodzajem cudzysłowu i nie kończ drugim.

Źle:

print("Hello')

Pythonowi się to nie spodoba.

Będzie narzekał.

I szczerze mówiąc, ma rację.

Otworzyłeś drzwi jednym kluczem i próbujesz zamknąć innym.

Liczby

Możesz też wyświetlać liczby:

print(10)
print(25)
print(100)

Output:

10
25
100

Liczby nie potrzebują cudzysłowów.

To jest liczba:

10

To jest tekst:

"10"

Dla ludzi wyglądają podobnie.

Ale Python widzi je inaczej.

Python jest bardzo precyzyjny.

Czasem boleśnie precyzyjny.

Jak surowy księgowy z klawiaturą.

Prosta matematyka

Python potrafi robić matematykę.

Spróbuj:

print(2 + 3)
print(10 - 4)
print(5 * 6)
print(20 / 4)

Output:

5
6
30
5.0

Operatory:

+   dodawanie
-   odejmowanie
*   mnożenie
/   dzielenie

Zauważ:

20 / 4

drukuje:

5.0

To jest liczba dziesiętna.

Dzielenie w Pythonie zwraca wynik dziesiętny.

Nawet jeśli wynik wygląda jak liczba całkowita.

Python ma swoje powody.

Python zawsze ma swoje powody.

Czasem nawet je tłumaczy.

Komentarze

Komentarz to tekst w kodzie, który Python ignoruje.

Komentarze są dla ludzi.

Używaj #.

Przykład:

# Ta linia wyjaśnia, co robi kod
print("Hello, Python!")

Python ignoruje:

# Ta linia wyjaśnia, co robi kod

i wykonuje:

print("Hello, Python!")

Komentarze pomagają zapamiętać, co robi kod.

To przydatne, bo przyszły ty zapomni.

Przyszły ty jest zajęty.

Przyszły ty ma inne problemy.

Bądź miły dla przyszłego siebie.

Pisz komentarze, kiedy pomagają.

Ale nie pisz takich komentarzy:

# drukuj hello
print("Hello")

To jest oczywiste.

Lepszy komentarz wyjaśnia, dlaczego coś istnieje.

Przykład:

# Pokaż wiadomość powitalną po uruchomieniu programu
print("Welcome to my Python program!")

Dużo lepiej.

Nazwy plików mają znaczenie

Używaj prostych nazw plików.

Dobre:

hello.py
calculator.py
my_script.py
lesson1.py

Złe:

my first python file.py
final version really final.py
test!!!.py
python.py

Unikaj spacji w nazwach plików.

Używaj małych liter i podkreśleń.

Nie nazywaj też pliku:

python.py

Dlaczego?

Bo Python może pomylić twój plik z samym Pythonem albo z modułami.

To tworzy dziwne problemy.

A dziwne problemy marnują życie.

Używaj jasnych nazw.

Jasne nazwy nie są nudne.

Jasne nazwy są miłosierdziem.

Typowy błąd: command not found

Jeśli uruchomisz:

python hello.py

i zobaczysz:

command not found: python

spróbuj:

python3 hello.py

Niektóre systemy używają python3 zamiast python.

Jeśli żadna komenda nie działa, Python może nie być zainstalowany.

Wróć do kroku instalacji.

Nie panikuj.

To problem konfiguracji.

Nie osobista porażka.

Komputery po prostu czasem są dramatyczne.

Typowy błąd: plik nie znaleziony

Jeśli zobaczysz coś takiego:

python: can't open file 'hello.py': No such file or directory

to znaczy, że Python nie może znaleźć pliku.

Możliwe powody:

Sprawdź folder:

ls

Jeśli nie widzisz hello.py, nie jesteś w dobrym miejscu albo plik nie istnieje.

Sprawdź, gdzie jesteś:

pwd

Przejdź do właściwego folderu za pomocą cd.

Terminal jest potężny.

Ale nie zgaduje, gdzie twój plik emocjonalnie powinien się znajdować.

Potrzebuje prawdziwej lokalizacji.

Typowy błąd: SyntaxError

Spróbuj tego błędnego kodu:

print("Hello"

Uruchom go.

Python pokaże błąd podobny do:

SyntaxError: '(' was never closed

To znaczy, że Python oczekiwał czegoś więcej.

Otworzyłeś (, ale jej nie zamknąłeś.

Poprawnie:

print("Hello")

Błędy nie są wrogami.

Błędy są wiadomościami.

Irytującymi wiadomościami.

Ale wiadomościami.

Czytaj je.

Często mówią, co poszło źle.

Czasem jasno.

Czasem jak tajemniczy stary czarodziej.

Ale jednak.

Typowy błąd: brak cudzysłowów

Źle:

print(Hello)

Python myśli, że Hello jest czymś w rodzaju nazwy zmiennej.

Ale nie stworzyliśmy zmiennej o nazwie Hello.

Więc Python narzeka.

Poprawnie:

print("Hello")

Tekst potrzebuje cudzysłowów.

Zapamiętaj:

Tekst nosi cudzysłowy.
Liczby nie.

Bardzo eleganckie.

Prawie poezja.

Bardzo nerdowska poezja.

Twój pierwszy osobisty program

Teraz zmień hello.py.

Napisz:

print("Hello!")
print("My name is Viktor.")
print("I am learning Python.")
print("Today I created my first Python program.")

Uruchom:

python hello.py

albo:

python3 hello.py

Output:

Hello!
My name is Viktor.
I am learning Python.
Today I created my first Python program.

Możesz oczywiście zmienić imię.

Najważniejsze jest to, że edytujesz plik, zapisujesz go i uruchamiasz ponownie.

Ten cykl jest bardzo ważny:

napisz kod
zapisz plik
uruchom kod
przeczytaj output
popraw błędy
uruchom ponownie

Tak działa programowanie.

Nie glamour.

Bardzo realnie.

Bardzo skutecznie.

Workflow Pythona

Prosty workflow początkującego:

1. Otwórz folder projektu.
2. Utwórz lub edytuj plik .py.
3. Zapisz plik.
4. Uruchom go z terminala.
5. Przeczytaj output.
6. Popraw błędy.
7. Powtórz.

To jest pętla.

Będziesz używać tej pętli wiele razy.

Tysiące razy.

Może miliony.

Programowanie nie polega na tym, że od razu piszesz idealny kod.

Programowanie polega na ulepszaniu kodu krok po kroku.

Jak budowanie czegoś z małych klocków.

Tylko że niektóre klocki krzyczą SyntaxError.

Podgląd wcięć

Python bardzo przejmuje się wcięciami.

Wcięcie oznacza spacje na początku linii.

Przykład:

if True:
    print("This line is indented.")

Nie martw się jeszcze o if.

Nauczymy się tego później.

Na razie zauważ tylko, że:

    print("This line is indented.")

ma spacje przed sobą.

W Pythonie wcięcia są częścią struktury kodu.

To różni się od wielu innych języków.

Python używa wcięć, żeby rozumieć bloki kodu.

Więc tak.

Spacje mają znaczenie.

Python jest bardzo poważny w ustawianiu mebli.

Poćwiczymy to dokładnie w kolejnych lekcjach.

Praktyka

Utwórz plik:

practice.py

Napisz:

print("Python is installed.")
print("I can run Python files.")
print("This is lesson 1.")

Uruchom go:

python practice.py

albo:

python3 practice.py

Teraz zmień plik:

print("Python is installed.")
print("I can edit files.")
print("I can run them again.")
print("Small steps become real skills.")

Uruchom ponownie.

Cel jest prosty:

Edytuj.
Zapisz.
Uruchom.
Zrozum.

Rób to, aż stanie się normalne.

To nie jest “zbyt łatwe”.

To jest fundament.

Pomijanie fundamentów to sposób, w jaki budynki stają się niespodziankami.

Mini wyzwanie

Utwórz plik o nazwie:

about_me.py

Napisz program, który drukuje pięć linii:

Przykład:

print("My name is Viktor.")
print("I live in Italy.")
print("I want to learn Python because it is useful.")
print("I want to build small tools and web applications.")
print("My computer and I are negotiating peacefully.")

Uruchom:

python about_me.py

albo:

python3 about_me.py

Jeśli działa, dobrze.

Jeśli się psuje, jeszcze lepiej.

Przeczytaj błąd.

Popraw problem.

Uruchom ponownie.

Tak stajesz się silniejszy.

Powoli.

Boleśnie.

Pięknie.

Bardzo Python.

Podsumowanie

Dzisiaj nauczyłeś się:

To mocny początek.

Zainstalowałeś Pythona.

Uruchomiłeś Pythona.

Utworzyłeś pierwszy plik.

Zobaczyłeś pierwszy output.

Może zobaczyłeś też pierwszy błąd.

Dobrze.

Błędy są częścią drogi.

Nie są dowodem, że jesteś słaby.

Są dowodem, że piszesz kod.

Następna lekcja

W następnej lekcji nauczymy się zmiennych i typów danych.

Nauczysz się przechowywać informacje w nazwach takich jak:

name = "Anna"
age = 25
price = 19.99

Zmienne są jedną z najważniejszych idei w programowaniu.

Pozwalają programowi zapamiętywać wartości.

A kiedy program może zapamiętywać wartości, staje się dużo bardziej użyteczny.

Przeglądarki zapominają.

Bazy danych pamiętają.

Zmienne w Pythonie pamiętają wystarczająco, żeby rozpocząć przygodę.

Bardzo dobrze.

Bardzo Python.